Σε υμνούμεν…

Το παρακάτω απόσπασμα είναι από το «Ημερολόγιο» του π. Αλέξανδρου Σμέμαν, εκδόσεις Ακρίτας, σελ. 28, 29.

Δευτέρα, 2 Απριλίου, 1973

«Σε υμνούμεν…»

[…]  Η άνοιξη είναι ήσυχη, ένα σχεδόν ταπεινό ξεκίνημα.

Βροχερή Κυριακή.

Η σιωπή, η ηρεμία αυτών των μικρών χωριών.

Η χαρά της «ζωντανής» ζωής που εκτυλίσεται πέρα από κάθε επιπόλαιο ακτιβισμό, χαρά που είναι η αληθινή ουσία της ζωής…

Και αργά τη νύχτα, βροχή, φώτα και ζωή πίσω από καλοφωτισμένα παράθυρα.

Αν δεν μας είχε δοθεί να τα αισθανόμαστε όλα αυτά, τι σήμαιναν άραγε οι λέξεις, «Σε υμνούμεν, Σε ευλογούμεν, Σοι ευχαριστούμεν…»;

Αυτή είναι η ουσία της πίστης, και η απουσία της γίνεται ξεκίνημα μιας τρομακτικής απιστίας.

Ποιός εφεύρε την ιδέα πως η πίστη αποτελεί λύση προβλημάτων;

Η πίστη είναι πάντοτε η μεταφορά σε μια άλλη διάσταση, σ’ ένα άλλο επίπεδο, και γι’ αυτό είναι ο εκμηδενισμός των προβλημάτων, όχι η λύση τους.

Τα προβλήματα προέρχονται επίσης από τον Διάβολο, που γέμισε την πίστη με βαβούρα και χυδαιότητα -έτσι η πίστη έγινε ένα πρόβλημα στον σύγχρονο κόσμο.

Όλα αυτά τα λόγια δεν έχουν τίποτε το κοινό με την ουσία της ζωής, με τις γυμνές σειρές από μηλιές κάτω από ένα βροχερό, σαν ανοιξιάτικό, ουρανό, με την πραγματικότητα της καρδιάς και της ψυχής.

Advertisements

1 σχόλιο

  1. charik said,

    Σεπτεμβρίου 26, 2010 στις 7:25 μμ

    Όλα είναι τόσο σαφή και γι’ αυτό τόσο ωραία.
    Αφοπλιστική απλότητα που δε σου αφήνει περιθώρια…καθαρό μυαλό, όμορφη σκέψη.Απλή πίστη.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: