άνθρωπος 0 ημερών!

Χθες είδα για πρώτη φορά μωρό 0 ημερών! 8 ωρών! σαν φρέσκο κουλουράκι που μόλις βγήκε από τον φούρνο! 🙂

(η φωτογραφία βέβαια δεν είναι του μωρού, αλλά της μεγάλης του αδερφούλας που μόλις το είδε ήθελε να το πάρει αγκαλιά!)

IMG_3414

Σήμερα το πρωί ξεφύλλιζα το βιβλίο «Παναγία» του π. Α. Σμέμαν (εκδ. Ακρίτας). Έπεσα σε ένα κομμάτι σημειωμένο (σελ.30) όπου μιλάει για την γέννηση της Παναγίας:

[…] Το ότι είναι τόσο συνηθισμένο γεγονός αποκαλύπτει μια φρεσκάδα και μια λάμψη όσον αφορά το καθετί που αποκαλούμε «ρουτίνα» και συνηθισμένο, και δίνει νέο βάθος στις «ασήμαντες» λεπτομέρειες της ζωής του ανθρώπου. Τι παρατηρούμε στην εικόνα της εορτής, όταν την αντικρύζουμε με τα πνευματικά μας μάτια; Πάνω σ’ ένα κρεβάτι είναι ξαπλωμένη μια γυναίκα, η Άννα, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, που μόλις έχει γεννήσει μια κόρη. Δίπλα της είναι ο πατέρας του παιδιού, ο Ιωακείμ, σύμφωνα πάλι με την ίδια παράδοση. Λίγες γυναίκες στέκονται εκεί κοντά, που πλένουν το νεογέννητο για πρώτη φορά. Το πιο συνηθισμένο, δηλαδή και απαρατήρητο γεγονός. Ή δεν είναι έτσι; Μήπως η Εκκλησία θέλει, μέσα απ’ αυτή την εικόνα, να μας πει πώς η κάθε γέννα, η είσοδος κάθε νέου ανθρώπου στον κόσμο και στη ζωή, δεν είναι παρά ένα μέγιστο θαύμα, ένα θαύμα που διαρρηγνύει κάθε ρουτίνα, επειδή σημαδεύει την αρχή κάποιου γεγονότος δίχως τέλος, την αρχή μιας μοναδικής και ανεπανάληπτης ζωής, την αρχή ενός νέου προσώπου; Με κάθε γέννα ο κόσμος δημιουργείται, κατά μια έννοια, εξ’ αρχής, και προσφέρεται ως δώρο σ’ αυτόν το νέο άνθρωπο για να είναι η ζωή του, ο δρόμος του, η δημιουργία του.

Φεύγοντας περάσαμε από το εκκλησάκι του νοσοκομείου (του Αττικού). Υπήρχε μια μεγάλη εικόνα του Αγίου Λουκά του γιατρού και δίπλα ένας επιτάφιος πάνω στον οποίο βρίσκονταν δυό κουτιά με λείψανα αγιών. Μπροστά ήταν γονατισμένος ένας άντρας με λευκή ποδιά (γιατρός λογικά) και είχε ακουμπισμένα τα δύο του χέρια στις δύο λειψανοθήκες, το κεφάλι του ήταν σκυφτό. Πλησιάζοντας για να προσκυνήσω την εικόνα του Αγίου Λουκά άκουσα τον γιατρό να ψιθυρίζει, μου φάνηκε να έχει αγωνία, το πρόσωπο του ήταν ιδρωμένο…

Advertisements

5 Σχόλια

  1. giavro said,

    Ιουνίου 19, 2015 στις 1:11 πμ

    Πως καταφέρνεις κάθε φορά, να μετατρέπεις την εξιστόρηση ενός απλού καθημερινού γεγονότος, σε αφορμή για τέτοιες βαθειές, υπαρξιακές σκέψεις…

    • anthi said,

      Ιουνίου 20, 2015 στις 11:59 μμ

      Θα συμφωνησω με τον προλαλησαντα 🙂 Ξερεις, σημερα οι ανθρωποι κοιτουν χωρις να βλεπουν. Ανθρωποι και γεγονοτα περνουν απαρατηρητα απο τα ματια μας. Δε δινουμε σημασια. Τα θεωρουμε ολα συμβατικα και δεδομενα. Εχουμε την εντυπωση οτι τα ξερουμε ολα! Και δεν εμβαθυνουμε λιγακι, δεν στεκομαστε να κοιταξουμε λιγο, να κοιταξουμε εναν ανθρωπο στα ματια οταν μας μιλαει και να ακουσουμε τι θελει να πει περα απο αυτα που λεει. Ή βλεπουμε ενα μωρο που γεννιεται και νομιζουμε οτι ειναι το πιο συνηθισμενο πραγμα στον κοσμο! Κι ομως. Ειχα αυτη την συζητηση χτες με εναν γιατρο, που δεν ειναι θρησκος, και μου ελεγε: «Οσο περισσοτερα μαθαινω στην επιστημη, τοσο περισσοτερο σεβασμο αισθανομαι για τη ζωη και τη δημιουργια. Τοσο περισσοτερο νοιωθω οτι τοση οργανωση μεσα μας και γυρω μας, μεσα σε ενα κυτταρο, σε εναν οργανισμο, δε μπορει να ειναι τυχαια. Καποιος πρεπει να τα εχει δημιουργησει». Κι ειναι ενα τοσο τεραστιο θαυμα: δυο κυτταρα τιποτενια ενωνονται και σιγα-σιγα δημιουργειται ολοκληρος ανθρωπος! Και βλεπεις ενα βρεφος στο υπερηχογραφημα απο μια αμορφη μπαλλα κυτταρων να αποκτα ποδια και χερια, κεφαλι, κι ακους την καρδια που αρχιζει να χτυπα…»Ως εμεγαλύνθη τα έργα σου Κύριε»…

      • maria_x said,

        Ιουνίου 22, 2015 στις 4:06 μμ

        Κάπου είδα πριν λίγες μέρες ότι έγινε μια έρευνα, η οποία έδειξε ότι όταν επιστρέφεις από κάπου φαίνεται συντομότερο το ταξίδι, από ότι όταν πηγαίνεις. Η ερμηνεία που δινόταν σ’ αυτό είναι ότι στην επιστροφή βλέπεις γνώριμα μέρη και δεν τα παρατηρείς τόσο. Και από το ένα στο άλλο μετά κάπου είδα ότι ο χρόνος περνά πιο αργά για τα παιδιά, γιατί όλα είναι καινούργια και χρειάζονται εξερεύνηση, ενώ για τους μεγάλους όλα είναι γνωστά και δεδομένα!
        Όλα είναι θέμα οπτικής…

  2. Σεπτεμβρίου 16, 2015 στις 7:28 πμ

    Με καισαρική βγήκε το μωρό 0 ημερών; Γιατί αν ήταν από φυσιολογική γέννηση θα έμοιαζε πιο πολύ με φρέσκο κιμά. 😛

  3. maria_x said,

    Σεπτεμβρίου 16, 2015 στις 8:10 μμ

    τι αλήθεια; αυγό νομίζω υπερβάλεις!

    με καισαρική..


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: