Η γενεαλογία της πολιτικής…

Το φθινόπωρο του 2004 ήμουν πρωτοετάκι στο βιολογικό. Σε ένα δίαλειμμα ήρθε μια κοπέλα της ΠΚΣ και προσπαθούσε να με πείσει να αγοράσω το περιοδικό τους, το FAD ή «Φοιτητικό Αγωνιστικό Δινουκλεοτίδιο». Είπα ότι δεν ήθελα, αλλά συστηθήκαμε και πιάσαμε την κουβέντα. Μου ξαναείπε, αργότερα, για το περιοδικό, και ότι συνάντησαν δυσκολίες αλλά τελικά είχαν πάρει συνέντευξη από τους Κατσιμιχαίους!.. Κάποια στιγμή σκεφτόμουν ότι θα ήθελα να το πάρω, αλλά ντρεπόμουν να δείξω τόσο ευκολόπιστη… 😛

Σε λίγο ξεκίνησε το μάθημα μέσα στο αμφιθέατρο – στεκόμασταν ακριβώς δίπλα στην πόρτα απ’ έξω. Δεν μπήκα εγκαίρως, ντρεπόμουν να μπω αργοπορημένη – μιας και ήταν αρχή και ήμουν ψαρωμένη… Σε λίγο ήρθε και ο Π., τεταρτοετής και της ΠΚΣ. Η Φ. του είπε ότι ήθελα να μπω στο μάθημα κι αυτός αποφάνθηκε ότι δεν αξίζει το συγκεκριμένο μάθημα και συνεχίσαμε την κουβέντα…

(Ο συγκεκριμένος καθηγητής δεν είχε καθόλου καλή άρθωση, ήταν ακαταλαβίστικος… Στο τρίτο έτος, σε μάθημα επιλογής με μικρότερη αίθουσα και λιγότερα άτομα, διαπίστωσα ότι μετά από μερικές παρακολουθήσεις εκπαιδευόσουν στο να τον καταλαβαίνεις! Και όταν μπήκε ο επόμενος καθηγητής (κατανοητός με καθαρή και δυνατή φωνή), στην αρχή δεν μπορούσα να συντονιστώ! Το ίδιο μου είχε πει και μια άλλη συμφοιτήτρια…).

Κάπως έτσι έκανα την πρώτη κοπάνα στο πανεπιστήμιο… Το βράδυ το συζητούσα με τον πατέρα μου. Κάποια στιγμή ανέβηκαν οι τόνοι… Του έλεγα: «Μα είναι καλά παιδιά», έλεγε «Θα δεις στο μέλλον!» ή κάτι τέτοια τέλος πάντων… Μετά μου έφερε αυτό το χαρτάκι:

IMG_5478

Είναι από τους «εμπόρους των εθνών», του Παπαδιαμάντη. Το είχε διαβάσει όταν ήταν φαντάρος και δεν το καταλάβαινε, το κράτησε όμως σε φωτοτυπία και με τα χρόνια το κατάλαβε…

Τώρα το καταλαβαίνω κι εγώ… Βλέπω την πορεία συμφοιτητών και κάτι αρχίζω να καταλαβαίνω… (Δεν μιλάω για τους συγκεκριμένους, δεν ξέρω που βρίσκονται, ούτε για την συγκεκριμένη παράταξη)…

Advertisements

2 Σχόλια

  1. anthi said,

    Ιουλίου 13, 2015 στις 6:52 μμ

    Μαρακι νομιζω αυτο ειναι το πρωτο σου «post» που δεν ανηκει στα «μονο ομορφα πραγματα». Αλλα πραγματικα το βρηκα πολυ ανδιαφερον, δε γνωριζα αυτη τη γενεαλογια της πολιτικης (μαλλον θα ειναι ενδιαφερον να διαβασω το βιβλιο!) και μου φαινεται τοσο μα τοσο αληθινη…

  2. maria_x said,

    Ιουλίου 13, 2015 στις 7:14 μμ

    🙂
    Ναι όντως, δεν είναι και τόσο «όμορφο πράγμα», αλλά είναι κι αυτή μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί…

    Αυτό το κομμάτι, εκτός από τους εμπόρους των εθνών, υπάρχει και στους «Χαλασοχώρηδες». Στους χαλασοχώρηδες περιγράφεται μια εκλογική αναμέτρηση της εποχής του Παπαδιαμάντη και περιγράφονται και άλλες της εποχής του Όθωνα.

    Το συμπέρασμα μου ήταν ότι ίσως έχουμε βελτιωθεί λίγο.. ή τουλάχιστον δεν έχουμε χειροτερέψει! 🙂

    Οι χαλαροχώρηδες νομίζω υπάρχουν και στο διαδίκτυο. Διάβασε να τρελαθείς! Δεν θα ξέρεις αν πρέπει να κλάψεις ή να γελάσεις!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: