28 Οκτωβρίου 2015

Έχω μια απροσδιόριστη απορία… Για τους πολέμους, το 1940, το τώρα..

ο κόσμος από το μπαλκόνι μου… 28 Οκτωβρίου..

IMG_8467

***

IMG_8471

διάβασα αυτό:

«Τρία χρονάκια φαντάρος τραβιόταν ο παππούς μου ο Πέτρος, πολέμησε στην Αλβανία, έπαθε και μια άγρια πνευμονία που τη γλίτωσε στο τσακ, και του δώσανε κι αναπηρική σύνταξη που την αρνήθηκε (έπαιζε μπάλα τότε, και είχε πει «Ρε τι ανάπηρος, που τρέχω πάνω-κάτω το γήπεδο σαν το ζαγάρι;») γι’ αυτό και βρέθηκε στα γεράματα να ψωμολυσσάει.

Αυτά τα ‘χα μάθει μικρός απ’ τον πατέρα μου, κι έτσι μια μέρα σαν σήμερα κάθισα στην αγκαλιά του παππού μου, και κοιτώντας τον όλο θαυμασμό, τον ρώτησα: «Δηλαδή παππού εσύ ήσουν ήρωας;»

Απότομος άνθρωπος εκείνος, με σήκωσε όρθιο, και μου είπε: «Τι ήρωας, ρε ζευζέκη! Οι ήρωες είναι για τις γιορτές που κάνετε στο σχολείο, που σας ντύνουν τσολιαδάκια. Εγώ έκανα αυτό που έπρεπε να κάνω.»

(Αυτά τα λίγα ξέρω από ιστορία).»

από εδώ.

Μου θύμισε το διήγημα «Έτσι ήτανε» του Βλαχογιάννη. Διαβάστε το εδώ.

IMG_8473

μετά είδα και αυτό, για έναν άλλο παππού του ’40. Δείτε τουλάχιστον τις δύο τελευταίες παραγράφους.

Διαβάστε κι αυτό.

***

Πανεπιστημίου, 29 Οκτωβρίου…

IMG_8478

και ένα τραγουδάκι της Βέμπο, που μ’ αρέσει (τα κουπλέ κυρίως).

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: