Οδοιπόροι…

ακούστε το εδώ!

Παλιά, για κάθε ταξιδιώτη υπήρχε σκιερό δεντρί
όπου μπορούσε όποιος κι αν ήταν να ξεκουράσει το κορμί.
Άκουγε ο άνθρωπος στα φύλλα του ανέμου τη βαθιά πνοή
κι όταν σηκώνονταν να φύγει η κούρασή του είχε χαθεί.

IMG_0607

Κι αν ήταν πλούσιος ή και πένης, είτε γυναίκα είτε παιδί
το ίδιο πρόθυμα δεχόταν να τους φυλάξει απ’ τη βροχή.
Πλάτανοι, καρυδιές, σφενδάμια, φλαμούρια και βελανιδιές
‘παίρναν του κόσμου την παράνοια και ημερεύαν τις ψυχές.

IMG_0608

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Giavro said,

    Νοέμβριος 7, 2015 στις 12:24 πμ

    Σήμερα κοιτούσα το Λεκανοπέδιο, «αφ’ υψηλού». Πράγματι, μάλλον αυτά τα όμορφα που περιγράφεις πάνω, δεν υπάρχουν και πολύ σε μια σύγχρονη μεγάλη πόλη, όπως η Αθήνα. Και είναι παράπονο αυτό, είναι έλλειψη. Παρόλ’ αυτά, και σήμερα, αλλά και συνολικά στην καθημερινότητα, παρατηρώ ότι και η μεγαλούπολή μας δεν στερείται ομορφιάς, ακόμη και στο… τσιμέντο της. Ναι. Χώρια ότι, τα λίγα υπαρχοντα πράσινα μέρη, σε κάνουν να εκτιμάς περισσοτερο της ύπαρξη τους. Δε συμφωνείς;

    • maria_x said,

      Νοέμβριος 11, 2015 στις 8:54 μμ

      προτιμώ να εκτιμώ το πράσινο, όχι λόγω της απουσίας του 🙂 Κάποιος που είναι αναγκασμένος να ζει στην πόλη είναι αναγκασμένος να βρει ομορφιά σε αυτήν.. Αλλά δεν μου φαίνεται φυσιολογική ζωή.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: