Μόσχα

Βρέθηκα το καλοκαίρι…

μέρα πρώτη…

Φτάσαμε μεσημέρι. Πήγαμε στο ξενοδοχείο «Aroom» στην περιοχή Kitay-Gorod. Το ξενοδοχείο απέχει δέκα λεπτά από το σταθμό του μετρό «Kitay-Gorod», αλλά δεν χρειάζεται τρένο γενικά γιατί τα σημαντικότερα αξιοθέατα βρίσκονται σε απόσταση είκοσι λεπτών με τα πόδια. Το πρώτο απόγευμα-βράδυ κάναμε μια πρώτη βόλτα στην πόλη.

Είδαμε φωτισμένες εκκλησίες με τρούλους σαν κρεμμύδια, το ποτάμι, την «κόκκινη πλατεία», την εκκλησία του Αγίου Βασιλείου με τους πολλούς χρωματιστούς τρούλους και δίπλα το εμπορικό κέντρο Γκουμ, στολισμένο από πάνω μέχρι κάτω με φωτάκια! Σε μια στάση λεωφορείου ένα διαφημιστικό για διακοπές στην Ελλάδα. Ακόμη, το Κρεμλίνο – τα τείχη του έχουν πύργους με πράσινες σκεπές και κόκκινα αστέρια στην κορυφή! Γενικά οι Ρώσοι είναι πληθωρικοί στο στολισμό. Φαίνεται να μισούν το κενό!

Καθίσαμε για φαγητό στο «Grand Cafe Dr. Jhivago». Μας τράβηξαν την προσοχή οι σερβιτόρες που εξυπηρετούσαν τους πελάτες έξω που φορούσαν παραδοσιάκες γούνες! Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφίες. Το μαγαζί ήταν κάπως πολυτελές και όλοι οι άλλοι πελάτες, ειδικά οι γυναίκες ήταν ντυμένες σαν ηθοποιοί και μοντέλα. Εδώ δοκιμάσαμε τα πρώτα ρώσικα φαγητά, ένα από αυτά ήταν μια σαλάτα με πολλά ανακατεμένα πράγματα που είχε κάτι ζελεδάκια από κρέας, που έκτοτε έγιναν ο εφιάλτης μου. Ήπιαμε ένα καταπληκτικό λικέρ από βότκα και κάποιο μούρο (δεν θυμάμαι ποιό)! και έφαγα ένα καταπληκτικό γλυκό με blueberry! (όσοι πάτε να τα θυμάστε!)

δεύτερη μέρα…

Κάναμε μια βόλτα στην πόλη, στα ίδια μέρη σχεδόν, αλλά με φως. Μπήκαμε στο εμπορικό κέντρο «Γκουμ», είδαμε τα παγωτατζίδικα με τα ρώσικα παγωτάκια! Μπήκαμε στο πρώτο μαγαζί με μπάμπουκες, δίσκους, φλιτζανάκια… και ούτε που φανταζόμασταν τι θα ακολουθούσε στην Αγία Πετρούπολη….

Χαζέψαμε τον κόσμο και τα γύρω κτίρια στην κόκκινη πλατεία. Επίσης, αρχίσαμε να βλέπουμε μακρυά μεταξένια μαλλιά!!

και μπήκαμε στην εκκλησία του Αγίου Βασιλείου. Δεν είναι ο Μέγας Βασίλειος, αλλά ο Άγιος Βασίλειος ο δια Χριστός Σαλός.

Η εκκλησία μέσα έχει πολλά μικρά παρεκκλήσια, είναι κάπως σαν λαβύρινθος. Τα εκκλησάκια είναι μικρά και πάρα πολύ ψηλά. Την εκκλησία την έφτιαξε ο Ιβάν ο τρομερός και λένε ότι τύφλωσε τον αρχιτέκτονα που την έφτιαξε για μην μπορέσει να φτιάξει κάτι άλλο τόσο όμορφο. Η θέα της πλατείας από την εκκλησία, ευθεία μπροστά φαίνεται το «Γκουμ».

IMG_1112

Μπήκαμε και στον καθεδρικό του Καζάν, που βρίσκεται κι αυτός στην κόκκινη πλατεία. Παραπέρα, η βιβλιοθήκη με το άγαλμα του Ντοστογιέφσυ γεμάτο περιστέρια.

Περπατήσαμε κι άλλο και συναντησαμε την οδό Άρμπατ, έναν εμπορικό δρόμο με πολύ κόσμο. Εδώ η Τζ. πήρε παραδοσιακά ρώσικα μαντήλια με λουλούδια, είναι μάλλινα – οι Ρωσίδες τα φοράνε ακόμα και σήμερα, αλλά όχι στο κεφάλι, σαν κασκόλ. Καθίσαμε για φαγητό σε ένα μαγαζάκι με μάλλον σοβιετική διακόσμηση και σουπλά με σχέδια για να ζωγραφίζουμε όση ώρα περιμένουμε το φαγητό! Οι μερίδες ήταν μάλλον μικρές και γενικά έτσι είναι.

Το απόγευμα είδαμε την Λίμνη των κύκνων στην ακαδημία μπαλέτου. Στην φωτογραφία βλέπετε το θέατρο Μπολσόι που είναι ακριβώς δίπλα. Είναι πιο εντυπωσιακό το κτίριο. Μπολσόι σημαίνει πολυ.

Πήγαμε για βραδυνό στο εστιατόριο «Πούσκιν-καφέ«. Προσοχή, γιατί είναι ακριβό και οι τιμές είναι σε ρούβλια, οπότε εύκολα μπερδεύεσαι. Αλλά είναι ωραία να παει κάποιος κι ας φάει κάτι λίγο αν δεν θέλει να πληρώσει πολλά. Ο κατάλογος υπάρχει και στο διαδικτυο οπότε μπορεί να έχει μελετήσει κάποιος πριν πάει. Έχει δύο ορόφους. Το ισόγειο είναι το φαρμακείο, που έχει πιο απλή διακόσμηση (σαν παλιό φαρμακείο) και ο επάνω όροφος είναι η βιβλιοθήκη.. που είναι όντως βιβλιοθήκη και κάποιες ώρες παίζουν και μουσική.

ημέρα τρίτη…

Την τρίτη μέρα μας ξενάγησε μια ντόπια, η Λένα… μάλλον Λιένα.. 😀 μιας και είχαμε δει τα πιο τουριστικά πήγαμε στα πιο σύγχρονα μέρη της πόλης. Χαρακτηριστικά σοβιετικά κτίρια… υπήρχαν άπειρα.

Δίπλα στο ποτάμι πολύς κόσμος έκανε βόλτα… Τρεις φίλες μπάμπουσκες (γιαγιάδες), μαθήματα χορού, παιδικές χαρές, συντριβάνια, υπαίθρια έκθεση ζωγραφικής, παγωτατζίδικα, μαγαζάκι καφέ σε φορτηγάκι. Το άγαλμα σαν καράβι – μνημείο του μεγάλου Πέτρου.

αλλά εκτός από τα σύχρονα κτίρια υπάρχουν παντού και οι εκκλησίες με τους τρούλους σαν κρεμμύδια. Το ποτάμι έχει το όνομα της πόλης, «Μόσκβα».

Ένα πολύ ωραίο πάρκο δίπλα στο ποτάμι, είναι το πάρκο Γκόρκι. Το οπίο φιλοδοξεί να είναι «ενα μη βαρετό πάρκο» και νομίζω το πετυχαίνει! δεν είναι επιπέδο. Είναι σαν να βρίσκεσαι σε ένα δάσος. Και εδώ κάποιοι χορευούν!

Η Λένα μας έδειξε το αγαπημένο της κτίριο (κάποιο κτίριο του πανεπιστημίου). Επίσης βλέπετε το ποτάμι και την περατζάδα στην όχθη του και δίπλα το πάρκο Γκόρκι. Και την θέα της σύγχρονης πόλης, στο βάθος κάποιοι πολύ ψηλοί ουρανοξύστες.

Φάγαμε μεσημεριανό-βραδυνό-όλα-σε-ένα στο «mu-mu«, είναι αλυσίδα με ρώσικο γρήγορο φαγητό. Πήραμε πιροσκί και τρεις διαφορετικές σούπες, φάγαμε από λίγο και τις γυρίσαμε στη φορά του ρολογιού πάνω στο τραπέζι κι έτσι δοκιμασαμε από όλες! Η πιο ωραία ήταν η Μπορς! (με πατζάρι).Επίσης, ήπιαμε μια βυσσινάδα σαν ζελε, επίσης πολύ ωραία.

Κάτι άλλο ενδιαφέρον είναι τα φανάρια… που σου λένε πόσο θα περιμένεις (αν θες να περάσεις με πράσινο 😀 ) . και ο καφές Ραφ! Δοκιμάσαμε γεύση βανίλια (το ασφαλές) και λίγο από της Λένας (γεύση λεμόνι). Η συγκεκριμένη μάρκα μου άρεσε πολύ! Λέγεται «Double Bee«, αυτό γράφει το ποτηράκι επάνω αλλά με ρώσικους χαρακτήρες! 😀

Το βράδυ περπατήσαμε σε τεράστιους δρόμους (που θύμιζαν Αμερική). Κάποια σοβιετικά κτίρια ήταν πραγματικά τρομακτικά και ενέπνεαν νομίζω αυτό που ήθελε η εξουσία! (στη φωτογραφία μάλλον δεν μεταφέρεται αυτό… στην συγκεκριμένη δηλ). Στεκόμασταν μπροστά του και νομίζα ότι ζω στο «1984» του Όργουελ! Επίσης συναντήσαμε αυτή τη μικρή γλυκιά εκκλησούλα δίπλα στο τεράστιο ουρανοξύστη. Περπατήσαμε την νέα οδό Άρμπατ, είναι μια μεγάλη λεωφόρος. Σε κάποιο σημείο είχε κούνιες που χώραγαν δύο ανθρώπους επάνω να κάνουν κούνια μαζί. Και μερικές εικόνες από το μετρο. Το οποίο αποτελεί αξιοθέατο αλλά δεν το γυρίσαμε ιδιαίτερα.. ή ίσως δεν βρήκαμε τις πιο ωραίες στάσεις.

 

ημέρα τέταρτη και τελευταία…

Μπήκαμε στο Κρεμλίνο, το παλιό παλάτι και τώρα προεδρική κατοικία. Είχε ένα μουσείο με περίτεχνες άμαξες και φορέματα. Κάποια φορέματα είχαν αφύσικα λεπτή μέση και φούντωναν παράξενα στα πλάγια. Επίσης, υπάρχουν η πλατεία των καθεδρικών, ένας ωραίος κήπος, ο τσάρος καμπάνα και ο τσάρος κανόνι, και ένα μνημείο σαν του άγνωστου στρατιώτη. Χάζεψα αρκετά και το μαγαζάκι του μουσείου, απ’ ότι βλέπετε στις φωτογραφίες.

Κάναμε άλλη μια βόλτα προς αναζήτηση του Βοτανικού κήπου κι ενός ωραίου πάρκου που μας είχε προτείνει η Λένα, αλλά μπερδευτήκαμε και φτάσαμε όταν νύχτωνε. Από το τραμ είδαμε αυτό το άγαλμα με τους εργάτες. Και άλλη μια φωτογραφία του μετρό..

Την άλλη μέρα το πρωί πήραμε το τρένο για Αγία Πετρούπολη, όπου φτάσαμε το μεσημέρι.

Συνεχίζεται…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: